محمد حسين بن مهدى فراهانى

277

سفرنامه ميرزا محمد حسين فراهانى ( فارسى )

س 18 ساكنين و متوطنين به قانون از هر شريعت غرا و طريق اظهر ملت بيضا ناهج [ منهج ] « 26 » صلاح و سداد بوده و مرتكب امور مذكوره نگردند و بدكاران را در حضور اهالى شرع شريف و كلانتران و ريش سفيدان ( قطعه سنگ سوم ) س 19 آن ولايت توبه داده مرتكبين محرمات مزبوره را تنبيه و تأديب و التزام بازيافت نموده هرگاه اشتغال به آن افعال ذميمه نمايند بر نهج شرع مطاع س 20 حد جارى و مورد مؤاخذه و بازخواست سازد و چنانچه احدى به اعمال شنيعهء ديگرى مطلع گشته اعلام ننمايد آن شخص را به نوعى تنبيه نمايد كه موجب عبرت س 21 ديگران گردد و آن وزارت‌پناه به علت وجوهات مزبوره چيزى بازيافت ننموده نگذارند كه آفريدهء بدان جهت دينارى طمع و توقع نمايد و خلاف - كننده از مردودان س 22 درگاه الهى و محرومان شفاعت حضرت رسالت‌پناهى و ائمهء طيبين صلوات اللّه عليهم اجمعين و مستحقان لعنت و نفرين ملائكهء آسمان و زمين باشد و اهالى و اوباش س 23 را نيز از كبوترپرانى [ و گرگ‌دوانى ] « 27 » و نگاه‌داشتن گاو و قوچ و ساير حيوانات جهت جنگ و پرخاش كه باعث خصومت و عناد و موجب انواع شورش و فساد است ممنوع ساخته سد آن ابواب س 24 را از لوازم شمرند و دقيقهء در استحكام احكام مطاعه و اشاعت و اجراى اوامر شريفه فروگذاشت ننمايند و از جوانب بر اين جمله روند و رقم قضاشيم س 25 معدلت مضمون را بر عموم خلايق خوانده بر سنگ نقش و در مساجد جامعه نصب نمايند و در اين باب قدغن داشته هر ساله رقم مجدد مطالبه ندارند و در عهده شناسند . تحريرا فى شهر شوال سنهء 1106 « 28 » » . ( قطعه سنگ چهارم )

--> ( 26 ) - ضبط مؤلف : مناهج . ( 27 ) - از قلم مؤلف افتاده است . ( 28 ) - مؤلف پس از 1106 ، رقم را به حروف هم ضبط كرده است : « يك هزار و صد و شش » كه در سنگ نبشته نيست .